Ichtioftirioza, Ichthyophthiriasis, kulorzęsek, ospa rybia. Bardzo zaraźliwa, niebezpieczna i jedna z najczęstszych chorób ryb, wywoływana przez orzęska Ichtiophtirius multifiliis. Niekiedy choroba ta bywa nazywana chorobą "białych punkcików" lub chorobą "grysikową".
Orzęski są jednokomórkowymi organizmami żyjącymi na całym świecie. W każdym zbiorniku wodnym żyją, odżywiają się bakteriami i zawiesiną koloidalną. Jednokomórkowiec ten może osiągnąć wielkość 0,5- 1,5 mm i bywa niekiedy łatwo zauważalny gołym okiem. Dla małych rybek są one smacznym uzupełnieniem rodzaju pokarmu. Niektóre z tych orzęsków są jednak groźnymi pasożytami dla życia ryb. Postać dorosła jest jednolicie urzęsiona, ma kształt gruszkowaty lub kulisty, dlatego też przyjęła się nazwa „kulorzęsek".
czwartek, 30 września 2010
środa, 29 września 2010
Denitryfikator - Najczęstsze przyczyny niepowodzeń
1. Niedojrzałe filtry w akwarium – instalować kilka miesięcy po zarybieniu przy zerowym poziomi azotynów.
2. Za duży przepływ – zawsze zaczynać od możliwie małego i powoli zwiększać.
3. Za szybkie zwiększanie przepływu – po zwiększeniu przepływu woda musi mieć czas na przepłynięcie, przy pierwszych zmianach kilka dni.
4. Zapowietrzenie filtra – bakterie giną jeżeli do filtra dostaje się tlen np. wlot jest za napowietrzaczem.
5. Niestabilność przepływu szczególnie przekraczanie wydajności (filtr dobrze znosi kilkudniowy brak przepływu o ile pozostaje w nim woda) - kontrolować przepływ dodatkowo godzinę po regulacji.
6. Zapychanie filtra - stosować wąż o wewnętrznej średnicy co najmniej 5 mm, a lepiej 1/2 cala.
7. Zanieczyszczenia stałe w wodzie zasilającej.
8. PH wody poniżej 6,5.
9. Stosowanie lekarstw i chemii - na czas leczenia zamknąć przepływ wody przez wąż.
2. Za duży przepływ – zawsze zaczynać od możliwie małego i powoli zwiększać.
3. Za szybkie zwiększanie przepływu – po zwiększeniu przepływu woda musi mieć czas na przepłynięcie, przy pierwszych zmianach kilka dni.
4. Zapowietrzenie filtra – bakterie giną jeżeli do filtra dostaje się tlen np. wlot jest za napowietrzaczem.
5. Niestabilność przepływu szczególnie przekraczanie wydajności (filtr dobrze znosi kilkudniowy brak przepływu o ile pozostaje w nim woda) - kontrolować przepływ dodatkowo godzinę po regulacji.
6. Zapychanie filtra - stosować wąż o wewnętrznej średnicy co najmniej 5 mm, a lepiej 1/2 cala.
7. Zanieczyszczenia stałe w wodzie zasilającej.
8. PH wody poniżej 6,5.
9. Stosowanie lekarstw i chemii - na czas leczenia zamknąć przepływ wody przez wąż.
piątek, 10 września 2010
Denitryfikator - Instalacja
Filtr jest bardzo skuteczny, pozwala rzadziej wymieniać wodę, ale wymaga starannego uruchomienia. Bezwzględnie należy go instalować po ustabilizowaniu cyklu azotowego w akwarium, praktycznie kilka miesięcy po zarybieniu. Powinno nie być w wodzie amoniaku i azotynów, a niewielkie ich ilości wytwarzane przez źródełko powinien usunąć wcześniej zainstalowany inny filtr biologiczny.
Uruchomienie [edytuj]
Etapy:
1. Po zalaniu wodą z akwarium i dodaniu kilku kryształków cukru zamykamy na 2-3 dni przepływ wody.
2. Otwieramy możliwie mały przepływ wody (kilka kropel na minutę - około 5ml/h) i co 2-3 dni mierzymy zawartość azotanów w kapiącej wodzie.
3. Gdy zawartość spadnie do zera, zwiększamy przepływ (maksymalnie dwukrotnie).
4. Przy następnych pomiarach azotanów nie powinno być. Po każdym stopniowo zwiększamy przepływ
5. Jeżeli po zwiększeniu przepływu w kapiącej wodzie pojawią się azotany wracamy do poprzedniego przepływu (dla przedstawionego filtra rurowego było to zmniejszenie z 20 do 10 ml/min). Oznacza to osiągnięcie wydajności filtra.
Uwagi:
* Zwiększanie przepływu następowało ok. 1,5 razy wolniej niż pozwalało dojrzewanie filtra, dzięki temu wymagało tylko jednorazowego zmniejszenia przepływu po osiągnięciu wydajności filtra (z 20 do 10 ml/min).
* W akwarium znajduje się filtr pod żwirowy na 80% powierzchni dna. Przy małych rybach utrzymywał niewykrywalny testami akwarystycznymi poziom azotanów. Gdy ryby podrosły i dochowały się potomstwa, przestał wystarczać.,
Uruchomienie [edytuj]
Etapy:
1. Po zalaniu wodą z akwarium i dodaniu kilku kryształków cukru zamykamy na 2-3 dni przepływ wody.
2. Otwieramy możliwie mały przepływ wody (kilka kropel na minutę - około 5ml/h) i co 2-3 dni mierzymy zawartość azotanów w kapiącej wodzie.
3. Gdy zawartość spadnie do zera, zwiększamy przepływ (maksymalnie dwukrotnie).
4. Przy następnych pomiarach azotanów nie powinno być. Po każdym stopniowo zwiększamy przepływ
5. Jeżeli po zwiększeniu przepływu w kapiącej wodzie pojawią się azotany wracamy do poprzedniego przepływu (dla przedstawionego filtra rurowego było to zmniejszenie z 20 do 10 ml/min). Oznacza to osiągnięcie wydajności filtra.
Uwagi:
* Zwiększanie przepływu następowało ok. 1,5 razy wolniej niż pozwalało dojrzewanie filtra, dzięki temu wymagało tylko jednorazowego zmniejszenia przepływu po osiągnięciu wydajności filtra (z 20 do 10 ml/min).
* W akwarium znajduje się filtr pod żwirowy na 80% powierzchni dna. Przy małych rybach utrzymywał niewykrywalny testami akwarystycznymi poziom azotanów. Gdy ryby podrosły i dochowały się potomstwa, przestał wystarczać.,
Subskrybuj:
Posty (Atom)